niedziela, 6 stycznia 2013

Krótki wierszyk i szara rzeczywistość

Czy naprawimy to, co zepsuł czas?
Czy wrócą tamte chwile, sprzed kilku lat?
Czy przejdziesz sie ze mną  snów aleją?
Czy  znów napełnisz me serce głupią nadzieją?
Pozwolisz, bym znów zadurzyła sie w tobie,
bym miłości smak znów poczuła w ustach
Ja sie nie zgadzam, nie jestem twą zabawką
Nie jestem głupią laską, uczucia zbyt szybko gasną

Taki krótki wierszyk. Na wieczór, piję cole i tak sobie myśle: Dlaczego niektórych rzeczy po prostu nie można zmienić?" Chociaż bardzo chcemy, często myślimy i wymyślamy nawet nierealne pomysły by zmienić rzeczywistość, to i tak nic z tego. Niektórych osób po prostu nigdy nie zacznie obchodzić co robi ich dziecko, nigdy nie dowiedza sie, że pisze i ma w sobie wenę twórczą. Nigdy nie dowiedza sie o marzeniach córki. Niektórzy z naszych tatusiów tacy są. I życzę wam, abyście nie mieli takiego.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz